Strona: 1/5 (2575 wszystkich słów w tym tekście.) (4029 raz(y) oglądano.)
Intro
Większość użytkowników może nie kojarzyć firmy Corsair z dobrymi zasilaczami. Co innego takie firmy jak: Tagan, Topower, Enermax czy Seasonic - to uznani producenci, obecni na rynku od dawna. Tak się jednak składa że od jakiegoś czasu firma spod bandery żaglowca wypuszcza na rynek bardzo udane konstrukcje. Dziś chciałbym przedstawić dwa popularne modele VX450W i HX520W, obie jednostki mają innych protoplastów ale jedno je łączy – producent, a mianowicie Seasonic. W teście, a raczej porównaniu skupiłem się na podstawowych zagadnieniach dotyczących zasilaczy: napięciach oraz jakże ważnej ciszy.
Procedura testowa
Jako, że jest to porównanie dwóch modeli zasilaczy skupiłem się na pokazaniu różnic pomiędzy nimi, a niekoniecznie wadami czy zaletami każdego z osobna. Porównanie zasilaczy – nie da się ukryć – było zaaranżowane w celu sprawdzenia generowanego hałasu obu jednostek, jednak należało też „zbadać” i inne właściwości tych modeli. W testach pod uwagę postanowiłem wziąć kilka najważniejszych czynników. Pierwszy z nich – najważniejszy jeśli chodzi o zasilacze to napięcia. Postanowiłem wziąć pod uwagę tylko linie +12V, +5V i 3,3V jako że są one najważniejsze. Pomiary wykonywałem przez kilkanaście sekund każdy. Podczas tej czynności rejestrowałem najwyższe i najniższe napięcia, jakie się pojawiały na wyświetlaczu. Później brałem średnią z takiego pomiaru. Doam, że w sytuacjach, kiedy napięcia mocniej odbiegały od normy pomiar powtarzałem, aby upewnić się że to nie chwilowe wahania.
Drugim parametrem, który sprawdziłem był pobór prądu z gniazdka na obu zasilaczach. Pomiar odbył się za pomocą watomierza Voltcraft Energy Check 3000. Miało to za zadanie pokazać ewentualne różnice w sprawności zasilaczy. Tutaj test odbywał się przez kilka minut, podczas których urządzenie rejestrowało najniższą i najwyższą wartość, a nstępnie, jak poprzednim razem, obliczyłem średnią dla każdego pomiaru.
Najistotniejszą z punktu widzenia Was, czytelników naszego portalu, częścią testów był pomiar głośności. Ów szumnie zwany „pomiarem” test polega na opisie hałasu, jaki docierał do mych uszu z odległości mniej więcej 20cm. Aby uzyskać bardziej obiektywny opis poprosiłem mojego znajomego o pomoc. Tak więc ostateczny werdykt jest opinią dwóch osób. Wiadomo, że łatwiej pokazać różnice przy pomocy sonometru, ale niestety redakcje jeszcze nim nie dysponowała. Dwie pary dobrze wyregulowanych uszu mają natomiast jedną podstawową zaletę - można dzięki nim opisać dany dźwięk, co jest niezwykle istotne w ogólnym rozrachunku. Niezbędnym jest doprecyzowanie, iż pomiar odbywał się w warunkach absolutnej ciszy w pokoju. Był to późny wieczór, więc odgłosy z zewnątrz w ogóle nie docierały. Biorąc pod uwagę, że miejsce testów znajduje się w bardzo cichej okolicy, nie jest to zaskoczeniem. Co do samego komputera, to tak jak widać na zdjęciu poniżej, zasilacz był postawiony na górze obudowy i odwrócony do góry wentylatorem. Pozostałe odgłosy komponentów komputera były właściwie wyeliminowane. Fander 12cm, Noiseblocker 92mm oraz AC Freezer były ustawione na absolutne minimum. Dysk twardy został owinięty w matę i włożony do pudełka z pianki po zasilaczu HX520W co sprawiło, że podczas spoczynku nie dało się go usłyszeć. Dodatkowo podczas testu wyłączałem monitor CRT 17” firmy AOC który jest zdecydowanie najgłośniejszym elementem obecnej platformy testowej. Odsłuch odbywał się z odległości mniej więcej 20cm nad wentylatorem, co umożliwiło nam dokładny „pomiar” pracy łożyska i wyłapanie ewentualnego „ćwierkania” elektroniki w środku.
Platforma testowa
Model
Własność
Procesor
Athlon X2 3600+
Redakcyjny
Chłodzenie
AC Freezer 64 Pro
Redakcyjne
Płyta główna
Abit KN9
Redakcyjna
Karta graficzna
Galaxy Geforce 7600GS 256MB
Redakcyjna
Chłodzenie
AC Accelero S2
Redakcyjne
Pamięć
Corsair Twin2X 2GB
Redakcyjna
Dysk twardy
Hitachi T7K500 320GB
Redakcyjny
Testy były przeprowadzane w dwóch środowiskach. Pierwsze z nich nazwane „pulpitem”, gdzie komputer nie poddawany żadnemu obciążeniu. Po prostu maszyna pozostawiona na kilka minut w celu „uspokojenia” wszystkich procesów. Drugie z nich zwane tutaj „stresem”, gdzie mamy ten sam komputer, tyle że poddany obciążeniu dwoma programami. Procesorem zajął się Orthos, a kartą graficzną 3DMark 06.
